Bij het vragen naar meningen in vergaderingen lijkt het mij vaak alsof er een soort onuitgesproken verbod is om een aspect van wat al gezegd is op te pikken en te herhalen. 

Je innerlijke bewaker laat je geloven dat je hoe dan ook iets slims nieuws moet zeggen. Op dat moment wordt de zin "Ik ben het eens met de vorige sprekers." uit en begint de herhalingslus. 

Gebruik je deze standaardzin? Waarom?

➡ Alles is al gezegd in de opiniepeiling en je hoeft alleen nog maar te zeggen: "Ik ben het ermee eens." Echt?

De anderen hebben het al beter geformuleerd dan jij verondersteld wordt te kunnen. Dat denk jij. Maar jouw visie is uniek, dus deel het en laat jezelf zien.

➡ Je wilt niet saai zijn (= redundantie vermijden). Dat is mooi, maar je benut je kans om jezelf te positioneren (= sterke impact) niet optimaal.

➡ Er valt niets wezenlijks aan toe te voegen. Benadruk dan één aspect dat je belangrijk vindt.

Je kunt gewoon niets nieuws bedenken. Waarom moet het iets nieuws zijn? Herhaling versterkt.

Je bent het helemaal eens met de vorige sprekers. Perfect, zeg het dan zo.

Dit zijn allemaal goede redenen. Helaas komt een "ik ben het ermee eens" al snel over alsof je geen eigen standpunt of mening hebt.

Ik krijg dan een polonaise als afbeelding en de feedbackronde danst verder. Helaas zonder positionering en profilering (= aanscherping van het profiel) van het individu. Wat jammer, want dit is je kans om op een sympathieke manier zichtbaar te zijn en jezelf en je mening opnieuw te presenteren. 

Zelf aan de macht is het motto en daarom is het belangrijk om deze kans voor jezelf te grijpen. Om het je gemakkelijk te maken, wil ik je een paar sterke formuleringen aanbieden die je kunt gebruiken om eenvoudigweg te "verbinden" EN positief zichtbaar te worden.

Waarom vervang je de zin niet door:

Dat kan ik bevestigen. En ...

Zo zie ik het ook. En ...

Dat wil ik graag benadrukken. En ...

👉 Dat kan ik vanuit mijn standpunt ook bevestigen. En...

👉 Ik denk dat XY's punt bijzonder belangrijk is. Daar ben ik het absoluut mee eens. En....

EN kies dan een aspect dat je wilt benadrukken of dat bijzonder belangrijk voor je is. Zo laat JIJ zien waar je voor staat en lever je een effectieve bijdrage.

Dit betekent overigens NIET dat je alle punten van de vorige sprekers moet gaan herhalen. Zoek het punt dat voor jou belangrijk is en gebruik het om je punt te maken:

👉"Naar mijn mening is al het essentiële al genoemd.
Daarom wil ik graag nog een keer één aspect benadrukken/onderstrepen, omdat dit voor mij bijzonder belangrijk is ...".

Wat vind je van de tip?

Welke andere alternatieve formuleringen kun je bedenken voor "Ik ben het ermee eens ..."?

*Omzeilen" betekent ergens omheen gaan of vals spelen omdat het sneller en vooral gemakkelijker lijkt. Helaas is dat geen goed idee als het gaat om je volgende groeistap. En uiteindelijk wordt het nooit makkelijker. Het duurt alleen maar langer.

Zielig leiderschap betekent precies dat: je ziel leidt je. Altijd met de beste intentie voor jou en je ontwikkeling. Zelfs als dat in eerste instantie niet zo lijkt. Maar je kent mijn favoriete mantra: "Terugkijkend was het goed. In het midden was het best slecht...".

In de kelder liggen de conserven (= delen van je eigen kracht)

Als je ziel je leidt en je laat dit toe, dan zijn er momenten waarop je ego in eerste instantie niet zoveel plezier heeft. Altijd als het erop aankomt. Dit doet me denken aan de kelder van mijn oma, waar ik als kind soms heen moest om een potje ingemaakt fruit of groente te halen. Ik vond het altijd griezelig om naar beneden te moeten in die oude, muffe en sombere kelder en ik had het graag willen vermijden. Zelfs als (en alleen als) het werd gevolgd door rode perziken met vanille-ijs als toetje. Een heel bijzondere lekkernij en zo de moeite waard dat ik mezelf elke keer weer overwon en durfde.

Zo voel ik me vandaag weer: mijn ziel stuurt me de kelder (mijn onderbewustzijn) in om oude blokkades los te laten. Ik word door mezelf uitgenodigd om te kijken naar mijn oude (opgekropte) gevoelens zoals frustratie, boosheid, verdriet, twijfel, ongeduld etc. en vooral om deze emoties weer te voelen. Natuurlijk horen daar ook de ervaringen, oorzaken en overtuigingen bij die deze gevoelens oproepen. 

Doe wat je zegt of "Ik ga naar de kelder". 

De ruimte houden voor anderen, hen begeleiden, aanmoedigen en hen vergezellen in het pijnlijke deel van terug liefhebben is een van mijn vaardigheden. Het voor mezelf doen is nu niet zo gemakkelijk. Zelfs als ik weet hoe het moet, de technieken ken en hulp krijg. Alleen ik kan het voelen, mezelf toelaten en het laten gebeuren.

De beloning komt daarna: meer helderheid, nieuwe kracht, je bevrijd voelen en mijn leven op een veel meer zelfbewuste manier vorm kunnen geven. En het belangrijkste: gewoon meer mezelf zijn. Daarom ga ik naar de "kelder". Steeds weer opnieuw. Doe jij dat ook?

Jouw checklist voor zelfcoaching

Misschien wil je jezelf de hand reiken met mijn korte checklist en in je innerlijke voorraadkast duiken? De checklist voor je zelfcoaching zal je helpen om het "volgende potje conserven" te herkennen en in je bewustzijn te brengen.

Schrijf op:
Jouw uitdaging = Waar sta je nu voor?
De hindernissen = Wat houdt je tegen?
Het gevoel = Hoe voelt het?
De beloning = Wat bereik je?

Ik ben momenteel (opnieuw) bezig met het loslaten van een aantal oude identiteiten en zekerheden in verband met mijn werkaanbod. Zo ziet mijn lijst eruit:

1. Mijn uitdaging:
   Recepten voor succes loslaten, aanbiedingen sorteren en nog moediger en consequenter zijn in mijn nieuwe inspanningen.
2. De hindernissen:
   Angst voor verlies, controle loslaten, veronderstelde veiligheid opgeven, kunnen falen
3. Het gevoel:
   Angst en verdriet (iets moeten begraven ...)
4. De beloning:
   Vrijheid, meer gemak, mijn roeping volgen en weer meer plezier vinden in wat ik doe
   

Ik heb het herkend. Maar "voelen" is de sleutel tot genezing en bevrijding. Liefhebben gebeurt daarna. In de volgende stap kan ik de omstandigheden actief veranderen.

Als korte formule en geheugensteuntje: willen vermijden = omzeilen = het proces verlengen.

Ik hoop van harte dat je steeds weer moedig je "kelder" ingaat en de schatten naar je terugbrengt. Als je ondersteuning wilt, begeleid ik je graag. Zo kun je me bereiken: hallo@martina-vanderveer.com.

De wereld draait door... nou ja, hij draait door. Een bericht op LinkedIn katapulteerde me in een emotionele tunnel (zonder licht aan het einde) en mijn normaal positieve en optimistische houding verdween even. Er was plots geen spoor meer van "vreugde als kompas" 🧭 ...

Een zwaar hart, verdriet en angst voor de toekomst namen een tijdje de overhand. Het gevoel van machteloosheid en het slachtoffer zijn van de omstandigheden maakte dat ik me aanvankelijk hulpeloos voelde. Gelukkig heb ik een EHBO-kit voor situaties als deze om mijn batterijen weer op te laden en "zelf aan de macht" te zijn.

Hoe doe jij dat? Wat zit er in jouw "zelfreddingspakket" (behalve chocolade 😉 )?

Mijn tips voor 1e hulp

• Gevoelens toelaten en mezelf toestaan ze te herkennen. Ze mogen er zijn en ze hebben een goede reden. Maar ik sta niet toe dat ze me permanent overnemen. Zoals een coach ooit tegen me zei: "Pijn hoort bij het leven. Lijden is optioneel." Wat vind je daarvan?
  
• Ken ik mijn ware "goede" reden en mijn behoefte die onder het gevoel ligt? Voordat ik mijn weg terugvind naar vertrouwen als basishouding, wil ik herkennen wat mijn werkelijke behoefte is. Veiligheid? Hoe kan ik daarvoor en voor mezelf zorgen?
  
• Ik praat erover. Voor mij is het een uitlaatklep waarmee ik de energie van binnen kan loslaten. Afhankelijk van hoe diep mijn pijn, wanhoop, angst, enz. zit, krijg ik hulp via coaching. Tot nu toe heb ik altijd een oplossing (of een oplossing) gevonden zodat ik beter en gemakkelijker verder kan.
  
• Note to self: Ik herinner mezelf eraan: "Als ik terugkijk vanuit de toekomst, zal ik zien en begrijpen waar het goed voor was." Ik laat mijn zelf het stuur weer in handen nemen, wat dan weer rustig kan zijn vanuit een diep vertrouwen.
  
• Ik gebruik ook mijn eerstehulpvragenlijst: Wat heeft het opgeleverd? Wat zal ik ervan leren en ontwikkelen? Wat is "het grote plaatje" - voor mij, anderen, ons? Op welke manier zet het me in beweging, verandert het me, onderneem ik actie? Wat kan ik nu doen?

Hoe zou jij deze lijst aanvullen? Laat me weten hoe ik de "Eerstehulpkit voor nieuw vertrouwen" kan aanvullen.

Innerlijke zekerheid als kompas 🧭

Wat het ook nodig heeft: Innerlijke zekerheid. Hiermee bedoel ik diep vertrouwen en zekerheid zonder twijfel. Ik heb het hier niet over geloof of religie, maar over een houding die door mij wordt gevoed. Zelfeffectiviteit in de zin van "zelf effectief zijn" of "mezelf effectief laten zijn". Voor mij is het kennis: Mijn zelf (ziel, intuïtie, licht van zijn) laat me niet in de steek. Nooit.

In dialoog met jezelf

Wil je je eigen kracht voelen en jezelf sterker maken? Gebruik deze oefening: schrijf op wat er in je opkomt zonder er al te veel bij na te denken:

"Als je je ziel (zelf) vraagt wat het je nu wil vertellen, wat hoor je dan?"

Je zult altijd een antwoord krijgen. Vertrouw op jezelf. Een dierbare vriendin van mij doet deze oefening regelmatig en is altijd verbaasd over de waardevolle tips, inzichten en aanmoedigingen die ze ontvangt. Zelf aan de macht! Zo laat je je Zelf terug aan het stuur. Dit klinkt misschien banaal, maar het heeft veel kracht en brengt je innerlijke kompas in evenwicht.

Mijn mantra: terugkijken, het is goed

Ik weet dat ik met de situatie zal omgaan. Met elke situatie. Ik weet nog niet hoe of wat er uit zal komen. Dat kan ik alleen achteraf herkennen. Mijn pad heeft me keer op keer laten zien dat 'drama' zichzelf oplost. Vroeg of laat... kan ik het oplossen door mezelf eraan te herinneren: "Je komt er wel doorheen..." - Je komt er wel doorheen. En als ik het kan, dan kan jij het ook.

Het is me net gelukt om de druiven op de 12e klokslag af te krijgen. Ik deel hier mijn eerste spontane korte video met jullie, ook al moppert mijn zelfkritiek. Maar ik weet een geweldige oefening om haar te ontkrachtigen (zie hieronder) 😉.

Wat ik mezelf en ons allemaal toewens: minder "ik had kunnen, ik had moeten, ik had moeten..." en meer vrijheid om jezelf te zijn. Natuurlijk vereist dit eerst zelfreflectie om jezelf en je "goede" redenen om dingen wel of niet te doen te herkennen. In de volgende stap kan je zelfvertrouwen dan groeien door je gevoel van eigenwaarde te versterken - bijvoorbeeld met eigenwaarde-spiertraining.

Hoe werkt dat? Simpel: elke keer dat je jezelf bekritiseert, creëer je een tegenwicht door jezelf bewust te maken van wat je (toch) goed hebt gedaan. Dit kunnen kleine dingen zijn die je een veel evenwichtiger beeld en dus een beter gevoel geven dan het overkritische beeld dat we geneigd zijn te geloven. Die van onszelf en die van anderen. Dit is waar je eigen kracht om de hoek komt kijken. Eigen je macht!

Jouw verandering van perspectief maakt het verschil
Ben je teruggevallen in je oude patroon? Gaaf, je hebt het herkend. En misschien weet je ook waarom of waarom het op dat moment niet anders kon. = Belangrijk.

Was je niet snel van begrip, zichtbaar, moedig, sterk? Maar je was kalm, observeerde en luisterde of gaf anderen de ruimte? = Waardevol.

Je had je zo vast voorgenomen om het te doen en het is je weer niet gelukt (beste wensen van de nieuwjaarsvoornemens ...)? Wat was je prioriteit in plaats daarvan en waar diende het je voor = essentieel (realisatie)?

Je zelfvertrouwen groeit door elke ervaring die je categoriseert onder de vraag: "Wat heb ik hiervan geleerd? Waar heeft het toe geleid? Hoe kan ik het achteraf evalueren?

Negatieve zelfbeoordeling uitschakelen en vervangen door een waarderende kijk op jezelf is een game changer. En ja, het vergt oefening en jouw beslissing. Het goede nieuws is dat er geen vervaldatum voor is. Je kunt jezelf er op elk moment aan herinneren en het oefenen. Als je het mij vraagt, is dat een goed voornemen voor 2024.

Als ik dit eerder had geweten en vooral had beseft, waren veel dingen makkelijker voor me geweest! Ik heb het over eigendom nemen van mijn onzekerheid en haar of mezelf toestaan dit te voelen en te communiceren. Waarom niet? Neem even de tijd om na te denken over waarom het misschien geen goed idee is. Realiseer je je dat je ervaringen met het onderwerp meteen geactiveerd worden en je beveiliger (ego) meteen wil bepalen wat hier goed is? Dit is niet zelfbepaald, maar een herhalingslus.

Je niet (helemaal) veilig voelen is volkomen gerechtvaardigd en normaal. Er wordt ons echter nog steeds verteld dat we altijd en overal voorop moeten lopen zonder enig teken van onzekerheid. Alsof dit ons waardevoller zou maken. Helaas is dit een van de meest voorkomende overtuigingen. "Ik mag geen enkel teken van onzekerheid vertonen, anders ...". Hoe zou je die zin afmaken?

"Helaas weet ik niet of ik het vliegtuig kan laten landen..."
Laten we onderscheid maken wanneer jouw bekentenis van onzekerheid anderen misschien geen goed gevoel geeft: Wanneer ik je in vertrouwen neem over mezelf en mijn leven, wil ik echt het gevoel hebben dat je veilig bent en dat ik je de leiding kan geven en mijn controle uit handen kan geven. Anders vind ik het heel toegankelijk, menselijk en oprecht als iemand toegeeft dat hij of zij op dit moment niet veilig is. Voor mij is dit een duidelijk teken van ware soevereiniteit en ik breng het in de praktijk.

Uit het korset
Ik herinner me dat ik in mijn schooltijd bewust gedragsstrategieën ontwikkelde om mijn diepe onzekerheid, gevoeligheid en voorheen zeer lage gevoel van eigenwaarde te camoufleren. Dit ging lange tijd zo door en zelfs vandaag de dag vind ik mezelf van tijd tot tijd terug in soortgelijke patronen. Helaas, omdat ik eigenlijk beter weet en het mijn leven anders zoveel makkelijker maakt.

Een paar dagen geleden kon ik deze ervaring weer opdoen. Ik channelde een Vocal Sound Healing in mijn eerste workshop "More Power4 you". Sommige deelnemende vrouwen kenden mij van eerdere seminars en dus alleen vanuit een zakelijke context. Dit gegeven straalde me even in mijn oude "veiligheid/zakelijke korset" in mijn nieuwe zichtbaarheid en ik was veel minder ontspannen dan anders. Pas achteraf realiseerde ik me dat het zoveel zachter, makkelijker, boeiender en relaxter zou zijn geweest om openlijk mijn onzekerheid (= angst om het niet leuk te vinden) toe te geven. Het mooie is: Ik herkende het, begreep het, nam er eigenaarschap over en kan er nu de volgende keer veel zelfverzekerder mee omgaan. Want de volgende keer zal ik waarschijnlijk weer onzeker zijn.

Hoe meer ik mezelf toesta om mijn onzekerheden te accepteren en ze met anderen te delen, hoe zelfverzekerder en zelfbewuster ik ben. Bekijk de video voor tips over hoe je dit in de toekomst gemakkelijker kunt doen. Laten we samenwerken om "Onzeker - gewoon niet" te veranderen in "Onzeker, maar veilig!".

Als je je persoonlijke motivatie kent, heb je de controle. Dan heb je de macht (zelfkracht) om voor jezelf te bepalen wat voor jou nu het beste gedrag is. Nadruk op jezelf - en dit heeft niets te maken met je ego (aangeleerd gedrag). Je kunt jezelf dit gevoel van innerlijke vrijheid en autonomie geven. Het is aan jou - niet aan je ego - hoe je met de situatie om wilt gaan. Hoe vind je dat?

Dit is de beste "ego hacking" om vooruit te komen
1. je realiteitscheck
"Weet je met 100% zekerheid dat wat je denkt waar is?" Nee, je denkt het, maar je weet het niet. Naast deze persoonlijke stopper voor automatisch (onbewust) gedrag, de "reality check", heb je nog een stap nodig zodat je zelf in de lead kan zijn.

2. je kosten-batenanalyse
Gebruik deze eenvoudige techniek om de balans op te maken en een bewuste beslissing voor jezelf te nemen: Je persoonlijke "kosten-batenanalyse". Je hebt slechts twee eenvoudige vragen nodig om erachter te komen wat "jouw goede reden" voor je gedrag is. En vooral, wat een betere reden zou kunnen zijn.

Vraag jezelf af:
Wat win ik met dit (oude) gedrag? Wat vermijd (= win) ik met dit gedrag?
Wat kost dit (oude) gedrag mij? Wat verlies ik daardoor?
Kun of wil je je dit gedrag (nog) veroorloven?

Het mooie is: zodra je echt weet waarom je reageert zoals je reageert, kun je afwegen of het je op dat moment echt dient. Zo ja - blijf er dan bij! Maar dan is er geen "ik had kunnen..., hadden moeten..., waarom heb ik niet..." meer achteraf. Dit ontstresst je en geeft je je eigen kracht terug.

Zodra je je dit realiseert, zal het veel gemakkelijker voor je zijn om je eigen gedrag te beheersen en je dagelijks leven met meer gemak aan te kunnen.

Ik zie het ego als een bewaker. Het is mijn innerlijke waardebewaker en beveiliger die razendsnel, op basis van ervaring en aangeleerde waarden, beslist hoe ik me nu moet gedragen om... . Dit heeft "goede" redenen en is gerechtvaardigd, want het is altijd bezig met het waarborgen van mijn overleving. Dat klinkt misschien overdreven, maar het verlangen om erbij te horen en bevestiging zijn motivatoren voor ons allemaal, d.w.z. goede redenen. Het is mijn alwetende zelf, mijn intuïtie of ziel die te allen tijde voor mijn beste en hoogste goed wil zorgen. Beiden hebben hun rechtvaardiging en op het moment dat we (zelf)bewust zijn, kunnen we met geheel nieuwe kracht - in de zin van mogelijkheid - goed voor onszelf zorgen.

Zelfwerkzaamheid - De kracht die je (terug) geeft aan jezelf
Als we beseffen hoeveel en welke creatieve kracht we werkelijk bezitten, hebben we een hele nieuwe vrijheid om bewust te handelen. En om ons dagelijks leven actief vorm te geven. Eigen je kracht is de stelregel! Natuurlijk zijn er beperkingen en voorwaarden die we niet kunnen veranderen en worden we bepaald door externe factoren. Toch blijft er ook hier een groot veld voor eigen kracht in plaats van machteloosheid: we kunnen ons oordeel over een omstandigheid veranderen.

Je hebt vast wel eens gehoord van het gezegde: "love it, change it or leave it", ook wel bekend als de LCL-methode. Tijdens mijn onderzoek naar de oorsprong van dit motto, dat onmisbaar is in coaching en persoonlijke ontwikkeling, kwam ik dit citaat tegen: "Er zijn drie oplossingen voor elk probleem: accepteer het, verander het of laat het. Als je het niet kunt accepteren, verander het dan. Als je het niet kunt veranderen, laat het dan." Onbekende auteur.

Ik denk dat de belangrijkste, krachtigste en meest bevrijdende optie hier ontbreekt als laatste stap: "Als je het niet kunt verlaten, houd er dan van". Want als ik de omstandigheden niet kan of wil verlaten, dan blijft er nog één optie over: neem ze zoals ze zijn. Verander je beoordeling van de dingen als je de dingen of de omstandigheden zelf niet kunt veranderen. We hebben deze kracht. Op elk moment. En om eerlijk te zijn - persoonlijk denk ik dat dit de moeilijkste optie is. Niet per se gemakkelijk, maar wel te doen. Het geeft je de macht terug om met een situatie om te gaan.

Slachtoffer van omstandigheden of krachtig door acceptatie?
Ik moet deze lessen af en toe opfrissen ... Onlangs ging mijn Mac van de ene op de andere dag kapot en nam een week aan gegevens mee. Dat was vervelend en duur. Een tijdje geleden was mijn les in kalmte veel pijnlijker. Nadat ik bijna mijn rechterbeen had afgerukt toen ik probeerde te waterskiën, was er geen ruimte meer voor de "anders of niet"-optie. Alles in me sloeg op hol. Ik vond het oneerlijk dat mij dit overkwam - ik wilde dapper iets nieuws proberen en waagde me buiten mijn comfortzone. Het voelde alsof ik gestraft werd, als een slachtoffer van de omstandigheden... en dat verdiende ik absoluut niet. Ik moest al mijn plannen in de ijskast zetten, seminars afzeggen, mijn zomervakantie afzeggen en omdat ik me niet goed kon bewegen, was mijn actieradius enorm beperkt. Ik kon niet autorijden of fietsen, ik kon niet wandelen of zwemmen, ik kon sowieso niet sporten en zitten deed pijn. Plotseling werd ik op mezelf teruggeworpen en schijnbaar beroofd van alle dingen die ik graag doe, vooral in de zomer. Na een tijdje zeuren en lijden, accepteerde ik de situatie. Wat kon ik anders doen? Al het andere had geen zin en bracht me vooral in een slecht humeur ...

Ik had niet veel andere keuze dan te accepteren dat mijn lichaam me een duidelijke grens had gesteld. Door de externe omstandigheden werd ik nu bepaald door anderen en daar viel niet over te discussiëren. Er zat dus maar één ding op: de omstandigheden accepteren zoals ze waren. Op het moment dat ik dit deed, was ik ineens weer zelfbepaald. Het was aan mij om het beste van mijn situatie te maken. Nogmaals, het was een totale eye-opener voor me. Ik heb me inmiddels gerealiseerd waar deze ervaring voor diende en ik ben dankbaar dat ik gedwongen werd om te stoppen met weglopen. Ik was eindelijk in staat om verder te gaan - intern en extern. 

In elke situatie, ongeacht de omstandigheden, hebben we de vrijheid om te kiezen voor een bepaalde houding en beoordeling van de situatie. Dit is een bewuste handeling, want ieder van ons heeft dit zelf dat het stuur uit handen van het ego kan nemen. Volg jij jezelf al? Sta je jezelf toe om je te leiden?

Een van mijn grootste doelen is om meer en meer in contact met mezelf te komen en te vertrouwen op mijn zelfmanagement. Een proces, ja - maar elke investering is het waard.

Zelf-empowerment is een taak die we verplicht zijn te doen (voor onszelf). Het woord zegt het al: het gaat erom onszelf te bekrachtigen. Met andere woorden, het accepteren van de kracht waarmee we ons leven vorm kunnen geven. Alleen jij kunt jezelf toestemming geven om je ware kracht te omarmen. Ben jij er klaar voor?

Je bent krachtig, zelfs als het niet zo voelt. Neem weer volledig eigenaarschap van je creatieve kracht. In de video vind je een paar eerste tips om dit te doen. In mijn artikel "Zonder stroom? Nooit!" vind je een checklist die je zelfwerkzaamheid zal versterken.

Wat kun je nog meer doen om je krachtig te voelen?

Waarom kom je niet naar mijn gratis workshop "MEER KRACHT 4 VOOR JOU" en samen zullen we de tips en tools vinden die jou zullen ondersteunen. Je kunt je hier inschrijven voor de reguliere online workshop: https://martina-vanderveer.com/morepower4you/.

We kennen allemaal situaties waarin we ons machteloos voelen, dat wil zeggen zonder macht. Als kind hebben we dit gevoel ervaren wanneer we onze wil niet konden laten gelden of wanneer onze behoeften niet werden erkend en vervuld. Dat is pijnlijk! Op basis van zulke ervaringen heeft iedereen bepaald gedrag ontwikkeld om met het gevoel van machteloosheid om te gaan. Hoe is dat voor jou? Hoe ga jij vandaag om met het gevoel (zogenaamd) machteloos te zijn? Als je struikelt over het "zogenaamd" - daar kom ik zo op.

Help, ik ben de controle kwijt!
Zou het nog steeds als machteloosheid voelen als ik een situatie met sereniteit en toewijding tegemoet kon treden? Met andere woorden, mijn oordeel over de situatie even parkeren en ernaar kijken met een open "aha" of "hallo" als een neutrale mogelijkheid tot observatie. Dit is (nog) niet gemakkelijk zonder oefening, ook al zou het gemakkelijk zijn om te doen. Want in de meeste gevallen wordt de stimulus onmiddellijk en ongefilterd gevolgd door mijn evaluatie - en dit resulteert in mijn gevoelens en gedrag. Onbewust val ik terug op de ervaringen (= referentiepunten) die mij mijn leven lang hebben gekenmerkt.

Je hiervan bewust zijn is de eerste essentiële stap. "Aha, zo doe ik dat. Oh ja, dat zit eronder. Hallo hallo, dat weet ik al." - Op deze manier help ik mezelf een buffer op te bouwen en vergeet ik niet naar mezelf te kijken. Sleutelwoord: mezelf in de hoofdrol in plaats van mijn ego de controle te laten nemen. Voor mij is dit een stukje zelfkracht, het tegenovergestelde van machteloosheid.

Eigen je macht: "Verondersteld" is de waarheid
Met een kleine beweging kun je jezelf kracht geven: Herinner jezelf eraan dat je altijd kunt accepteren dat je op dit moment geen enkele manier hebt om te controleren, te bepalen, te veranderen, gelijk te hebben, enz. Overgave en sereniteit geven je de kracht om machteloosheid te ontkrachten.

Je kent waarschijnlijk de LCL-formule: "Love it. Verander het. Laat het." Mijn focus ligt hier alleen op "Love it" - omarm het en accepteer het. Begrijp me goed: verzamel en gebruik al je kracht en mogelijkheden om iets te veranderen of het los te laten. Met dit aspect van de formule reik je jezelf de hand en herinner je jezelf eraan dat je altijd de macht hebt - in de zin van keuzevrijheid en het vermogen om dingen vorm te geven. Je kunt op elk moment vrijelijk beslissen om het feit te accepteren dat je geen controle hebt. In mijn Video "Zonder stroom?" kun je meer te weten komen.

Er zijn omstandigheden die ik niet kan veranderen. Ik hou er niet van, het beperkt me, het voelt verschrikkelijk. Het maakt niet uit of het overmacht is, beslissingen van anderen of mijn eigen creaties. Dit feit accepteren is krachtig. Ik heb hier onlangs een goede les in gehad toen mijn Mac het plotseling begaf. Gegevens weg, twee jaar oude laptop kapot, veel moeite en kosten als gevolg, zenuwen op scherp, woede en ik voelde me een tijdje slachtoffer. Gelukkig was ik in staat om mijn "slachtofferstatus" en het gevoel (pijn) dat eronder lag te zien en er eigenaar van te worden. Op dat moment loste het op en was ik (mijn ik) weer de "heerser" in mijn eigen huis.

Kun je je "almachtsfantasie" herkennen en er eigenaar van worden? We willen controle (=veiligheid) en onze verwachtingen (oordelen) zijn de maat van alle dingen. Dat is prima. Wees je er alleen van bewust dat je de mate waarin je je machteloos voelt mede bepaalt.

Gebruik deze kleine checklist om je te helpen om te gaan met situaties waarin je in de toekomst geen speelruimte meer hebt:

- Realiseer jezelf dat je je machteloos voelt en herinner jezelf eraan dat het kind in je waarschijnlijk op hol slaat. Dat kan het ook. Sta jezelf het gevoel toe en wees lief voor jezelf.
- Neem eigenaarschap over je gevoelens. Daarmee bedoel ik: geef jezelf de ruimte, erken dat dit is hoe je je nu voelt en probeer het niet weg te duwen of jezelf iets leuks aan te praten.
- Pas in de volgende stap, en vooral achteraf, kun je sorteren, onderzoeken en overwegen waar de situatie goed voor was. Welke oude wonden, trauma's en overtuigingen werden geactiveerd? Wat heb je geleerd? Valt er voor jou nog iets te helen?
- Wees echt krachtig en verander je mening of oordeel over de omstandigheid die je niet kunt veranderen. Kan het zo zijn?

We kunnen niet alles controleren en daarom geeft het accepteren van onze grenzen ons waardevolle (innerlijke) vrijheid. Dit erkennen en ernaar handelen is krachtig. Gevoel volgt gedachte en dat hebben we zelf in de hand.

Daarom is zonder macht zijn geenszins de waarheid.

Weet jij dat ook? Hoe voelt het voor jou? Wat vind je ervan en hoe ga je ermee om?

Mijn spectrum varieert van koppig, uitdagend naschools kind: "Dan niet, iedereen mag mij een keer hebben ...", tot huilend hoopje ellende: "Waarom ik? Waar heb ik dit aan verdiend ...?", tot de scheldende vlammenwerper die anderen de schuld geeft (als het even kan): " ... ". Dat bespaar ik je liever!

Op dat moment vloog ik uit het besef dat alles wat me nu overkomt een aanbod is. Een aanbod om te groeien, te helen en bewust om te gaan met de gedachten, gevoelens en acties die erdoor veroorzaakt worden. Kracht? Eigen kracht? Werd even weggeblazen. Het gevoel van machteloosheid nam de overhand en duwde me uit de bocht.

Het duurde even voordat ik me realiseerde dat het idee van machteloosheid me de kans gaf om de smaak van eerlijke emoties te proeven. Emoties die ik als kind had, natuurlijk en vooral zonder oordeel, en die ik mezelf vandaag de dag niet meer toesta te voelen. Ik hou er niet van om boosheid, verdriet of wanhoop te voelen - en ik vind ze ook niet erg "chic". Zou ik als expert in soul en zelfleiderschap niet zo ver gevorderd moeten zijn dat dit me niet meer overkomt? "Tjongejonge" - zoals de Nederlanders zouden zeggen met een verbijsterd hoofdschudden of verbazing. Een mooie illusie die mijn ego me graag wil doen geloven en waar ik hartelijk om kan glimlachen.

In het verleden zou ik mijn onbeminde gevoelens hebben weggedrukt, meteen in de actiemodus zijn gegaan, oplossingen hebben gezocht en mezelf genadeloos hebben overvallen. Alles om te voorkomen dat ik me hulpeloos (machteloos) zou voelen. Deze keer stond ik mezelf toe om alle gevoelens te accepteren en ze de ruimte te geven. Zelf toelaten is krachtig. Tijd en ruimte nemen voor onbeminde gevoelens is krachtig. Overgave (de omstandigheden accepteren) is krachtig.

Ik zit nooit zonder stroom. Dat was ik even vergeten. En natuurlijk zocht ik naar een oplossing, maar deze keer met veel meer rust en kalmte.

Mijn Mac kan niet meer worden opgeslagen, de gegevens van een week zijn weg en alles wat erbij hoort kost me nu werk, tijd en geld. Vervelend - in ieder geval. Maar dat is alles wat er is gebeurd. Of toch niet?

Terugkijkend kan ik het aanbod of geschenk in deze situatie beter begrijpen: het kan machteloos voelen om zo hulpeloos tegenover een omstandigheid te staan. Maar op het moment dat ik het begin te accepteren, wordt het mijn eigen kracht. Ik heb altijd de kracht om het te accepteren, om de gevoelens die ermee gepaard gaan te herkennen en om ze te omarmen. Ik ben nooit zonder kracht. Want niemand kan deze kracht van me afnemen!

De formule die dit als eerste stap gemakkelijker voor je zal maken is: "Aha in plaats van Oh dear". Of "Hallo, wat hebben we hier?". Beide helpen je om eerst met een beetje afstand te observeren en waar te nemen. Daarna kun je met meer helderheid sorteren, voelen en beslissen.

Hoe zie jij dit? Heb jij soortgelijke ervaringen gehad waarbij je zelf weer de leiding nam en je weer eigenaar werd van je kracht? Als je weer volledig eigenaar wilt worden van je kracht, waarom kom je dan niet naar de gratis workshop op 29 november? "MorePower4you".. Ik zou het geweldig vinden om samen met jou krachtiger te worden.

Het oude loslaten en beseffen dat deze ervaring me vooruit zal helpen, is wat ik heb geleerd - en ook een aanzienlijk betere gegevensback-up in de toekomst. Ook al was het een pijnlijke en dure ervaring, het besef is het meer dan waard: ik bepaal zelf of (en hoe lang) ik in het drama blijf hangen of dat ik me slachtoffer van de omstandigheden en dus machteloos voel. Zelfs de minder aantrekkelijke gevoelens zijn kostbaar, horen bij mij en willen erkend en geliefd worden.

Ik ben uit de oude bocht gevlogen om verder te gaan in een nieuwe baan. Ik ga nu vooruit met nieuw vertrouwen en meer kracht.